Gazy cieplarniane oraz efekt cieplarniany

 
O stronie | Linki | Mapa | Kontakt
Serwis maszyn budowlanych | Czê¶ci do maszyn budowlanych | HDS | Calivita | tworzenie stron | projektowanie stron internetowych | projektowanie stron www | projektowanie stron | tworzenie stron www | tworzenie stron internetowych | stromag | si³owniki hydrauliczne | informator ¶lubny | darmowe og³oszenia | nieruchomo¶ci | og³oszenia | sucha dezynfekcja | zabawki fisher price | taniec brzucha | kafle | SPA £ód¼ | Fotografia ¦lubna Zawiercie | Tapety na telefon | Schody drewniane giête Wroc³aw | Reklama Google linki | Projektowanie stron Opole | FLAZ.pl | Tapety na pulpit | tworzenie stron Joomla | Bakar - Us³ugi Transportowe | kursy jêzykowe ³ód¼ | Sklep internetowy z zabawkami | kurs joomla | Biuro rachunkowe Warszawa | Nowe mieszkania we Wroc³awiu | Szafki ubraniowe | Platforma forex | Praliny | Reklama w internecie | Architekt | forum audi | szyldy Poznañ | test na ojcostwo | badanie ojcostwa | mierniki | oprogramowanie magazynowe | Gdañsk hotele | Trójmiasto Catering | Wesele Trójmiasto | kredyty bez bik | Projekty domów | kredyt hipoteczny mieszkaniowy | Dokumenty Magazynowe | p³ytki ³azienkowe | p³ytki ceramiczne |

Gazy cieplarniane

Gazy cieplarniane (szklarniowe) - to gazowe sk³adniki atmosfery tworz±ce efekt cieplarniany . Gazy cieplarniane zapobiegaj± wydostawaniu siê promieniowania podczerwonego z Ziemi w wyniku czego nastêpuje zwiêkszenie temperatury powierzchni Ziemi.

Gazy cieplarniane to:

  • dwutlenek wêgla
  • ozon
  • freony
  • metan
  • podtlenek azotu
  • halony
  • para wodna

Dwutlenek wêgla (CO2) - odpowiada w 60% za wywo³anie efektu cieplarnianego. Cz³owiek zwiêksza ilo¶æ dwutlenku wêgla w atmosferze przez spalanie paliw organicznych (m.in. wêgla, ropy lub gazu ziemnego) oraz przez wycinanie lasów - ro¶liny wch³aniaj± CO2. Statystyczna cz±steczka CO2utrzymuje siê w atmosferze przez mniej wiêcej sto lat.

Metan (CH4) - wiêzi ciep³o 21 razy bardziej wydajnie od dwutlenku wêgla, ale te¿ pozostaje w atmosferze znacznie krócej - ulega rozk³adowi w ci±gu ok. 10 lat. Odpowiedzialny za 20% ocieplenia wywo³anego przez dzia³alno¶æ cz³owieka na Ziemi. G³ówne ¼ród³a metanu to wycieki z kopalñ, gazoci±gów i szybów naftowych, oczyszczalnie ¶cieków oraz zwierzêta hodowlane, g³ównie owce i kozy, które wydzielaj± metan po obu stronach przewodu pokarmowego.

Podtlenek azotu (N2O) - odpowiada za mniej wiêcej 6% efektu cieplarnianego. Poch³ania ciep³o a¿ 310 razy bardziej wydajnie ni¿ dwutlenek wêgla i utrzymuje siê w atmosferze przez ok. 120 lat. Jego ilo¶æ w atmosferze zwiêksza przede wszystkim stosowanie opartych na azocie nawozów sztucznych.

Zawsze, w ka¿dym miejscu na Ziemi klimat podlega³ mniejszym lub wiêkszym wahaniom, spowodowanym na przyk³ad zmienianiem siê orbity Ziemi kr±¿±cej wokó³ S³oñca. Bardzo istotn± zmian± klimatyczn± by³ koniec epoki lodowcowej, który nast±pi³ oko³o 10 tysiêcy lat temu. Gdyby nie ocieplenie i ustabilizowanie siê klimatu, niemo¿liwy by³by rozwój rolnictwa i osadnictwa miejskiego, nie powsta³aby wiêc cywilizacja. W bli¿szych nam okresach dziejów równie¿ nastêpowa³y zmiany klimatu, nie by³y one jednak a¿ tak dramatyczne.

Efekt cieplarniany

Efekt cieplarniany jest - podobnie jak zmiany klimatyczne - zjawiskiem naturalnym i podobnie jak one przybiera na sile pod wp³ywem dzia³alno¶ci cz³owieka. Polega na tym, ¿e obecne w atmosferze gazy cieplarniane blokuj± drogê powrotu w przestrzeñ kosmiczn± czê¶ci promieniowania s³onecznego, które wcze¶niej dotar³o do powierzchni Ziemi. Dzia³anie efektu cieplarnianego porównuje siê czêsto z funkcjonowaniem szklarni, gdy¿ podobnie jak ona gazy cieplarniane przepuszczaj± czê¶æ promieniowania s³onecznego tylko w jedn± stronê. Cz³owiek potêguje zjawisko efektu cieplarnianego emituj±c do atmosfery gazy cieplarniane i uszczelniaj±c tym samym barierê miêdzy atmosfer± ziemsk± a przestrzeni± kosmiczn±. Momentem, od którego ilo¶æ emitowanych przez cz³owieka gazów cieplarnianych zaczê³a gwa³townie rosn±æ by³a rewolucja przemys³owa z po³owy XVIII wieku, z jej ogromnym zapotrzebowaniem na pochodz±c± z paliw kopalnych energiê.

Rozpoczêty oko³o roku 1750 wzrost emisji gazów cieplarnianych trwa do dzi¶ dnia. Wykorzystywanie wêgla, ropy i gazu wywo³a³o bezprecedensowy wzrost stê¿enia dwutlenku wêgla w atmosferze do poziomu, który prawdopodobnie nie zosta³ osi±gniêty przez ostatnich 20 milionów lat. Obecnie wykorzystywanie paliw kopalnych ma 80-procentowy udzia³ w spowodowanej dzia³alno¶ci± cz³owieka emisji dwutlenku wêgla. Wystêpuj±cy w atmosferze w stosunkowo du¿ych ilo¶ciach dwutlenek wêgla jest najwa¿niejszym spo¶ród zwi±zanych z aktywno¶ci± cz³owieka gazów cieplarnianych. ¬ród³em wiêkszo¶ci jego emisji do atmosfery s± procesy naturalne, takie jak oddychanie i rozk³ad organizmów ¿ywych, jednak to emisje powodowane przez cz³owieka zaburzaj± panuj±c± w przyrodzie równowagê. Drugim co do wa¿no¶ci gazem cieplarnianym jest utrzymuj±cy siê w atmosferze d³u¿ej ni¿ dwutlenek wêgla metan. On równie¿ mo¿e siê wydzielaæ w sposób naturalny - podczas rozk³adu materii organicznej czy w wyniku procesów beztlenowych zachodz±cych na bagnach, jego emisja mo¿e byæ jednak tak¿e efektem dzia³alno¶ci cz³owieka. Wykorzystywanie paliw kopalnych, hodowla byd³a, uprawy rolne (zw³aszcza wymagaj±ce obfitego nawadniania uprawy ry¿u), utylizacja odpadów - te formy aktywno¶ci cz³owieka s± wspó³cze¶nie ¼ród³em ponad po³owy emisji metanu.

60% ¶wiatowej emisji dwutlenku wêgla przypada na kraje uprzemys³owione. Dane te nie budz± zbytniego zdziwienia - g³ównym ¼ród³em emisji CO2jest przecie¿ wykorzystywanie paliw kopalnych. Kraje nieuprzemys³owione maj± tak¿e swój udzia³ w emitowaniu dwutlenku wêgla do atmosfery - na przyk³ad za spraw± karczowania lasów. Lasy s± domem dla po³owy wszystkich gatunków zwierzêcych i ro¶linnych ¶wiata. Las jest tak¿e kopalni± bezcennych surowców naturalnych, w oparciu o które produkuje siê jedn± dziesi±t± wszystkich leków. Karczowanie i wypalanie lasów stymuluje zmiany klimatyczne nie tylko za spraw± zwiêkszonej emisji gazów cieplarnianych. Trzeba pamiêtaæ, ¿e poza dwutlenkiem wêgla lasy poch³aniaj± tak¿e energiê s³oneczn±, gdy wiêc z powierzchni ziemi znikaj± du¿e po³acie lasów, zmienia siê albedo naszej planety, czyli stosunek ilo¶ci promieniowania, które Ziemia odbija do ilo¶ci promieniowania, które do Ziemi dociera. Lasy cierpi± równie¿ na skutek postêpuj±cych zmian klimatu. Wzrost temperatur i zwi±zane z nim czêstsze susze powoduj± czêstsze po¿ary lasów, ze zmianami klimatycznymi ma zwi±zek tak¿e inwazja niektórych paso¿ytów, atakuj±cych drzewa. Mo¿na wiêc uznaæ, ¿e zmiany klimatyczne powoduj± wylesienia, te za¶ z kolei, na zasadzie sprzê¿enia zwrotnego, przyczyniaj± siê do pog³êbienia zmian klimatycznych. Mniej lasów to wiêcej dwutlenku wêgla w atmosferze, za¶ wiêcej dwutlenku wêgla w atmosferze to jeszcze intensywniejszy efekt cieplarniany i coraz dalej id±ce niebezpieczne zmiany klimatu.

To od nas wszystkich zale¿y czy obecny stan ekologiczny naszej ziemi pogorszy siê, czy poprawi.