Klimat Polski

Klimat Polski

Na klimat Polski wpływa położenie geograficzne pomiędzy 49 i 55 stopniem szerokości geograficznej północnej oraz 14 i 24 stopniem długości geograficznej wschodniej oraz brak wyżyn o kierunku południowym. Przebieg Sudetów i Karpat o kierunku równoleżnikowym oraz sąsiedztwo Bałtyku powoduje określone warunki działania podstawowych czynników klimatotwórczych. Brak przeszkód terenowych dla mas atmosferycznych napływających ze wschodu zachodu i północy oraz niewielkie odległości od powierzchni mórz i oceanów powodują występowanie zarówno klimatu morskiego i kontynentalnego.

Zmienność klimatu Polski

Na obszarach Polski często występuje znaczna zmienność typów pogody nawet w ciągu kilku godzin mogą występować znaczne zmiany wielkości meteorologicznych. W zależności od występowania typów pogody w poszczególnych latach zdażają się istotne odchylenia od średniej wieloletniej.

Kontrastowość klimatu Polski

W wyniku przejściowości i zmienności powstają w poszczególnych rejonach Polski wyraźne różnice klimatyczne. Pierwszą próbę wyodrębnienia rejonów klimatycznych wykonał w 1949 r. Romer wykorzystując metodę izograbientów. Na podstawie cech diagnostycznych obejmujących opady i temperaturę powietrza Romer wyodrębnił 7 stref klimatu Polski:

1. Klimat Bałtycki - występuje w pasie morskim wzdłuż wybrzeża i w delcie Wisły. Kształtuje się pod wpływem Bałtyku, charakterystyczne cechy tego klimatu są następujące: dość ciepłe łagodne zimy, na ogół chłodne lata, stosunkowo silne częste wiatry - późną wiosną zimne, jesień sucha i pogodna, opady roczne od 600-700 mm, w delcie Wisły od 500-600 mm.
2. Klimat Pojezierzy (pojezierze Pomorskie i Mazurskie). Tereny dość wzniesione n.p.m. i na znacznej powierzchni urzeźbione, co powoduje lokalne zróżnicowanie klimatu. Klimat surowy, dość chłodne i długie zimy, późne przymrozki wiosenne. Duża wilgotność powietrza, okres wegetacyjny najkrótszy na obszarze Polski nizinnej. Opady roczne od 600-700 mm.
3. Klimat krainy wielkich dolin obejmuje największy obszar Polski. Część zachodnia cieplejsza, ale suchsza wczesną wiosną i z dłuższym okresem wegetacyjnym. Część wschodnia chłodniejsza z dłuższą bardziej mroźną i śnieżną zimą oraz krótszym okresem wegetacyjnym. Region szczególnie w części środkowej ma najniższe opady w kraju (450-500 mm) i największe niedobory wodne w rolnictwie.
4. Klimat wyżyn środkowych (śląskiej, lubelskiej z roztoczem). Znaczną część powierzchni zajmują tereny pagórkowate stąd duże zróżnicowanie lokalne klimatu. Dominują cechy klimatu kontynentalnego, średnie temperatury roczne są dość wysokie, stosunkowo duża częstotliwość ulew, największa w kraju częstość opadów i szkód gradowych, roczna ilość opadów od 600-700 mm.
5. Klimat podgórskich nizin i kotlin (nizina śląska, kotlina sandomierska). Klimat stosunkowo łagodny, szczególnie nad Odrą. Najkrótsza zima i najdłuższe lato w kraju. Na ogół korzystnie dla rolnictwa rozłożone opady. Najdłuższy w Polsce okres gospodarczy i wegetacyjny.
6. Klimat górski i podgórski (Karpaty, Sudety, ich podnóża). Powierzchnie silnie urzeźbione i znacznie wyniesione n.p.m. Występują duże kontrasty w obrębie klimatu lokalnego. Klimat dość chłodny o znacznej ilości opadów. Wyżej w górach temperatury niskie a opady wysokie.
7. Klimat zaciszy górskich. Charakteryzuje się wielkimi kontrastami temperatur dnia i nocy zróżnicowaniem warunków solarnych, wietrznych itd.

A więc klimat Polski składa się z tych 7 regionów klimatycznych.