|
|
Ochrona glebGleba to najbardziej zewnętrzna warstwa skorupy ziemskiej, która w wyniku złożonego procesu oddziaływania różnych czynników zewnętrznych (klimatu, nawodnienia, szaty roślinnej, mikroorganizmów itp.) uległa rozkruszeniu i rozdrobnieniu, pod wpływem zaś długotrwałego współdziałania kompleksu czynników glebotwórczych uległa szeregowi zmian fizycznych oraz chemicznych i stała się zdolna do zaspokojenia potrzeb życiowych roślin. Ochrona gleb to zespół czynników prawnych, organizacyjnych i technicznych zmierzających do:
Największą degradację gleb w Polsce powoduje erozja wodna powierzchniowa. W działaniach ochrony gleby przed erozją trzeba zwiększyć zdolność wsiąkania wody w glebę; rozpruszyć strużki wody spływające po powierzchni - rozmywanie gleby; stosować płodozmiany i właściwe rozmieszczenie roślin. Ochrona gleb przed erozją to zabiegi uprawne, techniczno-melioracyjne i biologiczno-techniczne Walka z zanieczyszczeniami przemysłowymi i komunikacyjnymi gleb jest uzależniona od ogólnego zmniejszenia tych zanieczyszczeń w atmosferze i w wodach powierzchniowych. Część gazów spalinowych wzdłuż tras komunikacyjnych mogą skutecznie zatrzymać zadrzewienia i żywopłoty. Podobnie przed zanieczyszczeniami przemysłowymi pól pewną osłonę stanowią zadrzewienia śródpolne. Ochrona gleb jest uzależniona od ogólnego planu zagospodarowania kraju i od rozmiarów rozwoju przemysłu. |