Rekultywacja terenu wysypiska

Rekultywacja terenu wysypiska

Rekultywacja terenu wysypiska polega na odtworzeniu lub ukształtowaniu nowych wartości użytkowych gruntu. Rekultywacji podlega obszar powysypiskowy, tak jak cały teren działki na którym znajdują się obiekty związane z funkcjonowaniem wysypiska. W drugim roku wysypisko należy przykryć warstwą około 0,3 m ziemi urodzajnej i obsiać mieszanką traw i roślin motylkowych. Właściwa rekultywacja terenu może nastąpić po około 5 latach od zakończenia eksploatacji. Przed przystąpieniem do rekultywacji należy określić docelowe przeznaczenie terenu powysypiskowego, sposób jego ukształtowania, zagospodarowanie szatą roślinną i nawożenie glebą. W zależności od warunków lokalnych możliwe są cztery kierunki rekultywacji.

Rekultywacja w kierunku rolnym z przeznaczeniem pod roślinność pasterną, ze szczególnym uwzględnieniem traw, może być pierwszym etapem użytkowania terenu przy pozostałych, niżej wymienionych kierunkach zwłaszcza leśnym i rekreacyjnym. Kierunek ten jest preferowany w odniesieniu do wysypisk płaskich dostosowanych konfiguracją do otaczającego terenu, mających zapewniony odpływ wód powierzchniowych.

Rekultywacja w kierunku leśnym jest mało efektywna w pierwszym dziesięcioleciu rekultywacji ze względu na warunki gruntowe nie sprzyjające rozwojowi korzeniowego drzew. Ten sposób zagospodarowania może być celowy po ukształtowaniu się gleby w wyniku wieloletniego łąkowego użytkowania.

Rekultywacja w kierunku rekreacyjnym jest stosowana na wysypiskach położonych na obszarze zurbanizowanym lub położonym w bliskim sąsiedztwie dużych struktur miejskich. Najlepsze do celów rekreacyjnych są wysypiska wysokie o suchym i statecznym podłożu.

Rekultywacja w kierunku budowlanym jest preferowana przede wszystkim na terenach powysypiskowych składowania odpadów mineralnych. Tereny te przeznaczone mogą być pod lekkie konstrukcje budowlane jak garaże lub place składowe.